Peace & Friendship

شعر سبز « فریدون مشیری »

pandf — Tue, 27 Oct 2009 19:07:18 GMT

شعر سبز «فریدون مشیری»، در صفحه اول لغتنامه آن‌لاین دهخدا

صفحه اول لغتنامه آن‌لاین دهخدا چند روزی است که به این شعر سبز «فریدون مشیری» مزین شده است:
زان پیشتر که از سر ما آب بگذرد
با ناخدا بگوی که از خواب بگذرد

این کشتی شکسته در این تندباد سخت
آخر چگونه از دل گرداب بگذرد

ای سرزمین مادری، ای خانه ی پدر
یادت چو آتش از دل بی تاب بگذرد

ترسم که چاره ای نکند نوش دارویی
زین موج خون که از سر سهراب بگذرد

گر همچو رعد، نعره برآریم همزمان
کی خواب خوش به دیده ی ارباب بگذرد

برگرفته از: لغتنامه آنلاین دهخدا

http://www.loghatnaameh.com/home-fa.html

معرکه گيری

pandf — Fri, 09 Oct 2009 13:26:47 GMT

معرکه گيری

مردم همه برای ديدن معرکه به دور مردی که لاف از اجرای برنامه خارق العاده خود می زد جمع شده بودند. مرد معرکه گير با آب و تاب زياد از برنامه محيرالعقول خود دم می زد و می گفت، در نزاع بين يک گربه و جوجه، آن که فرار را بر قرار ترجيح خواهد داد گربه است، نه جوجه و حاضران با ناباوری به دور مرد معرکه گير حلقه زده بودند و منتظر نمايش آن چه معرکه گير ادعا می کرد بودند. عاقبت مرد معرکه گير بعد از چند دور زدن در حلقه مردم مشتاق تماشاچی و جمع کردن چندين سکه و اسکناس بالاخره به وسط ميدان رفت و از ميان کيسه ای که در بساط معرکه گيری خود داشت جوجه ی زرد و نحيفی را بيرون کشيد و در حالی که آن را در ميان دستان خود گرفته بود و به مردم نشان می داد با صدای بلند گفت "اين همان جوجه ی پهلوان است که هيچ گربه ای جرات گرفتن او را ندارد، باور نمی کنيد؟ حال نشانتان می دهم" و بعد با صدای بلند خطاب کرد: آها...ی پس چه شد آن گربه ای را که گفتم، بگيريد و بياريدش؟
لحظه ای بعد از ميان مردم تماشاچی، جوانکی در حالی که کيسه ای در دست داشت، نفس نفس زنان به وسط ميدان آمد و گفت: بفرمائيد، مرشد همين الآن اين گربه را گرفتم... بعد کيسه را به دست معرکه گير داد و خود به سرعت به ميان جمعيت رفت .
معرکه گير کيسه را گرفت و در حالی که همچنان از وصف جوجه اش دم می زد، ابتدا جوجه را به زمين گذاشت و بعد آرام آرام درب کيسه ای که گربه در آن بود را باز کرد، که ناگهان گربه ای وحشت زده از ميان کيسه بيرون جهيد و هراسناک به دور حلقه ای که مردم برای ديدن آن، معرکه ايجاد کرده بودند، بنای دويدن گذاشت، گربه بيچاره گويی از ديدن جوجه ای به آن نحيفی که بدون هراس ناظر ماجرای فرار گربه و هيجان مردم بود، وحشت کرده بود و به دنبال روزنه ای برای فرار می گشت از همين رو بی مهابا خود را به پاهای مردم می کوبيد تا راهی برای گريز بيابد تا اين که عاقبت از ميان پاهای مردم راه گريزی يافت و از آن معرکه جان سالم بدر برد.

بعد از پايان معرکه و متفرق شدن تماشاچيان، مرد معرکه گير در حالی که با دستيارش در حال جمع کردن بساط معرکه خود بودند، رندی به کنارشان آمد و با لبخندی گفت: خدا قوت پهلوان، يک خواهشی داشتم. مرد معرکه گير گفت: بگو. رند گفت: اگر بگويی چگونه گربه ای با آن هيبت را از اين جوجه ترساندی که آن چنان پا به فرار گذاشته است به همان اندازه که از اين معرکه پول جمع آوری کردی، می دهم.

مرد معرکه گير بعد از شمارش پول های جمع شده گفت: اول پول را بده تا بگويم. رند هم به سرعت دست در جيب کرد و پولی را که معرکه گير می خواست پرداخت کرد و بی صبرانه منتظر شنيدن رمز و راز آن معرکه شد.

مرد معرکه گير گفت: اول آن که برای اين کار ابتدا مضنه زدم .
رند گفت : يعنی چه ؟
معرکه گير گفت: اول با حرف ذهن مردم را نسبت به کاری که می خواستم انجام بدم آماده کردم و آن قدر گفتم و گفتم که برای ديدن معرکه مشتاق شدند تا جائی که ديدی حتی حاضر به پرداخت پول هم شدند .
دوم اين که قبل از نمايش گربه ای را در کيسه ای انداختم و به دستيارم سپردم وقتی من در حال رجز خوانی برای جلب تماشاچيان هستم، او کمی پائين تر از محل معرکه کيسه ای که گربه در آن بود را به دور سر خود آن قدر بچرخاند که وقتی درب کيسه را باز کردم گربه از شدت دوران آن قدر گيج باشد که قادر به تشخيص هيچ کس نبوده، چه رسد به جوجه نحيف و لاغر من، تنها به فکر فرار باشد که ديديد بالاخره هم فرار کرد و رفت .

اين حکايت را از آن رو آوردم تا حال روز ما و دنيای امروز را توصيف کرده باشم که دولتمردان امروز ما آن معرکه گير و دول دنيا، گربه ی در کيسه و مردم جهان، تماشاچی و ما هم آن جوجه پهلوان مسخ شده ی معرکه هستيم .

بيژن صف سری
http://www.bijan-safsari.com

یار دبستانی من

pandf — Fri, 02 Oct 2009 20:14:18 GMT

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
*** *** سال ساخت: بهمن 1357 ****** ترانه سُرا: منصور تهرانی

دانلود ترانه با حجم ۳ مگابایت

دریافت فایل 64Kbps (باصدای فریدون فروغی)

جنبش سبز

pandf — Fri, 18 Sep 2009 16:43:18 GMT

تفنگت را زمین بگذار

که من بیزارم از دیدار این خونبار

چه در غزه - چه در لبنان چه در قدس و چه در ایران .

راز پیروزی اسکندر بر ایران

pandf — Sun, 23 Aug 2009 21:41:18 GMT

راز پیروزی اسکندر بر ایران

نویسنده: مرتضی محمدی |

میگویند اسکندر پس از حمله به ایران در اداره کشور درمانده و مستأصل بود. اواز خود و مشاورانش میپرسید که چگونه باید بر مردمی که از مردم من بیشتر میفهمند حکومت کنم؟ یکی از مشاوران میگوید: «کتابهایشان را بسوزان. بزرگان و خردمندانشان را بکش و دستور بده به زنان و کودکانشان تجاوز کنند». اما ظاهراً یکی دیگر از مشاوران (به قول برخی، ارسطو) پاسخ میدهد: «نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین، آنها را که نمیفهمند و کم سوادند، به کارهای بزرگ بگمار. آنها که میفهمند و باسوادند، به کارهای کوچک و پست بگمار. بی سوادها و نفهم ها همیشه شکرگزار تو خواهند بود و هیچگاه توانایی طغیان نخواهند داشت. فهمیده ها و با سوادها هم یا به سرزمینهای دیگر کوچ میکنند یا خسته و سرخورده، عمر خود را تا لحظه مرگ، در گوشه ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد .

Human beings

pandf — Sun, 12 Jul 2009 20:30:18 GMT

Human beings are members of a whole

In creation of one essence and soul

If one member is afflicted with pain

Other members uneasy will remain

If you have no sympathy for human pain

The name of human you cannot retain

Persian poet Sa'di

كوه بايد شد

pandf — Sat, 04 Jul 2009 19:37:18 GMT

كوه بايد شد

چه كسي مي خواهد من و تو ما نشويم، خانه اش ويران باد

من اگر ما نشوم، تنهايم، تو اگر ما نشوي، خويشتني

از كجا كه من و تو، شور يكپارچگي را در شرق، باز برپا نكنيم

از كجا كه من و تو، مشت رسوايان را وا نكنيم

من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه برمي خيزند

من اگر بنشينم، تو اگر بنشيني،

چه كسي برخيزد؟ چه كسي با دشمن بستيزد؟

چه كسي پنجه در پنجه هر دشمن دون آويزد؟

دشت ها نام تو را می گويند، كوه ها شعر مرا مي خوانند

كوه بايد شد و ماند، رود بايد شد و رفت، دشت بايد شد و خواند

در من اين جلوه ی اندوه ز چيست؟ در تو اين قصه ی پرهيز كه چه؟

حرف را بايد زد، درد را بايد گفت.

"حمید مصدق"

خانه ام آتش گرفته است

pandf — Fri, 03 Jul 2009 07:42:38 GMT

خانه ام آتش گرفته است ، آتشي جان سوز

هرطرف مي سوزد اين آتش

پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود

من به هر سو ميدوم گريان

در لهيب آتش پر دود

وز ميان خنده هايم تلخ

و خروش گريه ام ناشاد

از درون خسته سوزان

مي كنم فرياد ، اي فرياد ،اي فرياد

خانه ام آتش گرفته است ،آتشي بي رحم

همچنان مي سوزد اين آتش

نقشهايي را كه من بستم به خون دل

برسرو چشم در ديوار

در شب رسواي بي ساحل

واي برمن سوزد وسوزد

غنچه هايي را كه پروردم به دشواري

در دهان گود گلدانها ، روزهاي سخت بيماري

از فراز بامهاشان شاد ، دشمنانم

موزيانه خنده هاي فتحشان بر لب

بر من آتش به جان ، نازل

در پناه اين مشبك شب

من به هر سو مي دوم گريان

از اين بيداد

مي كنم فرياد ، اي فرياد ، اي فرياد

واي بر من ، همچنان ميسوزد اين آتش

آنچه دارم يادگار و دفتر و ديوان

وانچه دارد منظر وايوان

من به دستان پر از تاول

اين طرف را مي كنم خاموش

وز لهيب آن روم از هوش

زان دگر سو شعله برخيزد ،‌به گردش دود

تا سحرگاهان كه می داند ، كه بود من شود نابود

خفته اند اين مهربان همسايگانم شاد در بستر

صبح از من مانده برجا مشت خاكستر

واي آيا هيچ سر برمي كنند از خواب

مهربان همسايگانم از پي امداد

سوزد اين آتش بي دادگر بنياد

مي كنم فرياد اي فرياد اي فرياد

مهدی اخوان ثالث

چند نکته که به دوباره خواندنش می ارزد.

pandf — Fri, 03 Apr 2009 18:54:29 GMT

1. با احمق بحث نكنيم و بگذاريم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي كند.


2. با وقيح جدل نكنيم چون چيزي براي از دست دادن ندارد و روح ما را تباه مي‌كند.

3. از حسود دوري كنيم چون اگر دنيا را هم به او تقديم كنيم باز از زندان تنگ حسادت بيرون نمي آيد.


4. تنهايي را به بودن در جمعي كه ما را از خودمان جدا مي کند، ترجيح دهيم.


5. از «از دست دادن» نهراسيم که ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.


6. بيشتر را بر کمتر ترجيح ندهيم که قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبکباري است.


7. کمتر سخن بگوييم که بزرگي ما در حرفهايي است که براي نهفتن داريم، نه براي گفتن.


8. از سرعت خود بکاهيم، که آنان که سريع تر مي دوند، فرصت انديشيدن به خود نمي دهند.


9. ديگران را ببينيم، تا در دام خويشتن محوري، اسير نشويم.


10. از کودکان بياموزيم، پيش از آن که بزرگ شوند و ديگر نتوان از آنان آموخت...

ترانه غوغای ستارگان

pandf — Tue, 20 Jan 2009 20:37:18 GMT

ترانه غوغای ستارگان ( آلبوم مستی ) :

ترانه ای که برای اولین بار توسط بانو پروین خوانده شد

و بعدها ستار عزیز این ترانه ی بسیار زیبا رو بازخوانی کرده است .

آهنگساز : همایون خرم

ترانه سرا : کریم فکور

امشب در سر شوری دارم ، امشب در دل نوری دارم
باز امشب در اوج آسمانم ، رازی باشد با ستارگانم
امشب یک سر شوق و شورم ، از این عالم گویی دورم

از شادی پرگیرم که رسم به فلک ، سرود هستی خوانم در بر حور و ملک
در آسمانها غوغا فکنم ، سبو بریزم ساغر شکنم

با ماه و پروین سخنی گویم ، از روی مه خود اثری جویم
جان یابم زین شبها ، جان یابم زین شبها

ماه و زهره را به طرب آرم ، از خود بی خبرم ز شعف دارم
نغمه ای بر لبها ، نغمه ای بر لبها

امشب در سر شوری دارم ، امشب در دل نوری دارم
باز امشب در اوج آسمانم ، رازی باشد با ستارگانم

امشب یک سر شوق و شورم ، از این عالم گویی دورم .

دانلود ترانه غوغای ستارگان

http://sattar1.blogfa.com