قصيده ای ازملک الشعرای بهار، استاد دانشگاه و شاعر و روشنفکر مبارز دوره معا صر

  " از ما ست که بر ما ست "

این دود سیه فا م که از با م وطن خا ست       ==     ا زما ست که برما ست

وین شعله سوزان که برآمد زچپ وراست       ==     ا زما ست که برما ست

جا ن گر بلب ما رسد ، ازغیر ننا لیم               ==      با کس نسگا لیم

از خویش بنالیم که جا ن سخن اینجا ست     ==      ازما ست که بر ما ست

یکتن چو موا فق شد ، یکدشت سپاهست      ==      با تاج و کلاهست

ملکی چو نفا ق آورد او یکه و تنهاست           ==       ازما ست که بر ما ست

ما کهنه چناریم که از باد ننا لیم                  ==       بر خاک  ببالیم

لیکن چه کنیم ، آتش در شکم ماست           ==      ازما ست که بر ما ست

اسلام اگراینروز چنین زار و ضعیف است       ==      زین قوم شریف است

نه جرم ز عیسی نه تعدی ز کلیسا ست        ==        ازما ست که بر ما ست

ده سال بیک مدرسه گفتیم و شنفتیم           ==      تا روز نخفتیم

و امروز بدیدیم که آن جمله معما ست          ==      ازما ست که بر ما ست

گوئیم که بیدار شدیم ! این چه خیالست ؟    ==    بیداری ما چیست ؟

بیداری طفلیست که محتا ج به لالاست       ==      ازما ست که بر ما ست

از شیمی و جغرافی و تاریخ نفوریم             ==      از فلسفه دوریم

وز قا ل و ان قلت ، بهرمدرسه غوغا ست     ==      ازما ست که بر ما ست

گویند بهار از دل و جا ن عا شق غربیست    ==      یا کا فر حربی ا ست

ما بحث نرانیم در آ ن نکته که پیداست       ==      از ما ست که برما ست

*****

" ارادتمند و دوستدار همیشگی شما "